Her zerremde uçsuz bucaksız yaşarken seni,
Zerre tahammülün kalmamış bana meğer,
Ölsem unutur muyum bilmem,
İlmek ilmek işlediğin bu ızdırabı.
Gönlümün giryesini dindiremem artık,
Mürekkep olup akıyor sanki kalemimden.
Sana yazmayacağım diye başlayıpta,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
