Şafakla gelecek müjdeyi bekledim hep.
Lâkin umudum dağlar ardından da,
Ufuk çizgisinin dahi ötesinde kaldı.
Benden çaldığın o umut,
Artık hiçbir şafakla gelmeyecek geri.
Umutsuz bir sevdaya da,
Ancak sebepsiz bir bekleyiş düştü.
Deniz durgun göl gibi, gitgide genişliyor
Sular kayalıklarda nurdan izler işliyor,
Engine sarkan gökler baştan başa yıldızlı..
Şimdi göğsümde kalbim çarpıyor hızlı hızlı.
Göklerden bir yıldızın gölgesi düşmüş suya
Devamını Oku
Sular kayalıklarda nurdan izler işliyor,
Engine sarkan gökler baştan başa yıldızlı..
Şimdi göğsümde kalbim çarpıyor hızlı hızlı.
Göklerden bir yıldızın gölgesi düşmüş suya




Efendim öncelikle bu güzel değerlendirmeniz için teşekkür ederim. Görüşleriniz de fazlasıyla haklısınız. Nazım Hikmet'in de dediği gibi seven insanın kalbi daima kırıktır ama yine de sol cebinden eksik etmez, edemez umudu. Lâkin bunu bazen dil ile telafuz etmekte muvaffak olamaz sadece.
Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta