Bu ayrılığımızın kaçıncı evresi
Yetmedimi kan kusturduğun
Gelgitlerden yoruldu bu gönül
Bitkin bir sonbahar yüzüm
Hüzünlere bulandı anılarım anlarım
Artık yeter savurma beni
Zemheri oldu yazım baharım
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta