Zemheri Dedikleri Şiiri - Şafak Bayrak

Sanki bir zemheri ayında sevmiştim seni
Ellerim çatlamıştı, yokluğunun ortasında
Sokaklar buz tutmuştu, hem gün hem geceleri
Kendi içime gömülmüştüm ben biraz daha

Sabah akşam adını, üfledim gökyüzüne
Belki bir fısıltı düşer de duyarsın diye
Hayalin hep bir adım geri çekildiginde
Bin adım yaklaşıyor oldum uçurumlara

Masamda ki çay gibi soğudu sıcaklığın
Ellerinde resimlerin dilimde şarkıların
Soğudu senden kalan ne varsa sakladığım
Dostlarım unut artık o gelmez dedi bana

Zemheri dedikleri sadece kış değilmiş
İnsan çok sevdiğinde sevilmezse üşürmüş
Senin umurunda mı, kalan aklım delirmiş?
Ne güzel de oynadın temiz duygularımla.