Zeliha Bicer Şiirleri - Şair Zeliha Bicer

Okuduğum bir yazıda
Sen vardın
Sevgim acıdı
Martılar uçtu
Deniz kabardı
Gök küstü, yağdı

Ben seni görmezsem eğer,içimde kış olurum
Karlarım düşer,yağmurlarım yağar
Çöl olur,kavrulurum
Mecnun -Leyla olurum,dağlarla vururum
Ben seni görmezsem eğer,yok olurum
Sevdalarımda dikenlerim olur

Bu gün hiçim
Bu gün çokum
Bu gün senim
Bu gün yokum
Al götür İstanbul a
Gel dinle yüreğimi

Kalemle söyleştim
Kağıtla dertleştim
Birbirine bağladım cümlelerimi
Bir yanda sen
Bir yanda ben
Aşk her gece yanardı

Kağıt gülümsedi bembeyaz
Kalem yeşile boyandı
Gülüşün günaydınlarımda
Gelişin heyecanım
Derinliğinde gözlerinin
Kaybolmak istiyorum

Bakmasaydın gözlerime
Tutmasaydın ellerimi
Cümlelere tutunamazdım
Serseri harfler gibi
Vururdum kağıda kaleme

Bir hiçlik
Bir yoksunluk
Sonsuz bir sevgi
Yol bitmedi..
Sen, gün batımı
Sen, şiirlerin tümü

Bu sabah, bir yanım hüzün
Bu sabah, sütten kesilmiş bebe
Bu sabah, yalnızlığım vuruyor beni
Tualdeki evin sarı ışıkları
Bu sabah gözlerimin yeşiline saklanan
Gözyaşlarım asılı

Sezen söylüyor, keskin bıçak
Aklımı yitirdiğim
Hava diye soluduğum
Yüreğimde yarası olan
Seni anımsatıyor
Uykularımın olmadığı

Vapur çığlıklarına karışmış martı sesleri
Kendime çay, sana kahve söyledim
Gün,yitip gitmekte yeşil sarıya boyanmış
Kara gözlerine ne güzel yakışmış
Üstüne giydiğin mavi kazağın
Birde telaşlı bakışların