Ey ölüm meleği unutma sakın
Gelirken çalıver en güzel marşı
Güneş tam doğmadan doğmaya yakın
Usulca geliver sabaha karşı
Korkutma selam ver eve girince
Çok zaman oldu
Böyle çıkmayalı sokaklara
Oturmayalı salaş bir mekanda
Kaç lira hesap gelir-
korkusu yaşamadan
Kuyumuzu kazıyorlar
Sahte dostlar sahte dostlar
Zaman zaman azıyorlar
Sahte dostlar sahte dostlar
Uzak durur yoksa çıkar
Belki okursun diye şiirler yazıyorum
Rastlamak için sana her yerde geziyorum
Sanki çok yakındasın gönülden seziyorum
-İçimde bin bir ateş, sende bir tane yakma
-Elma dersem hemen çık, armut deyince çıkma
Hayal dünyası zorlu düşmanlarım pek yaman
Tabancasız tüfeksiz haklıyorum âlemi
Her türlü suça ortak olsa da zaman zaman
Yalancı şahit bulup aklıyorum kalemi
Merak etmeyin dostlar hiç gizlemem sizlerden
Samatya’da güneş doğdu mu dostlar
Vurdu mu ilk ışıklar dalgaların üstüne
Sahilde bir telaş bir heyecan bir hüzün
Balıklarda bir korku, bir umut, bir bekleyiş
Habersiz bunlardan işe gidenler
Otobüs durağında gazete okurken
Kanlı döktüm gözyaşımı
Çatık tuttum hep kaşımı
Geçen yıllar şu başımı
Eğmedi mi sanıyorsun
Görüştüğümüz son pazar
Sanma sakın çok zenginim malım var
Bin kişiyi taşıyacak dalım var
Sarayım var köşklerim var yalım var
Çıkma yoldan şeytan der ki; eğlen coş
Nice fani göçüp gitti cebi boş…
Ne kadar sıcak yaklaştı
Konuşmadan selamlaştı
Sanki güldü tokalaştı
Sanma insan dinleyince
Sarı köpek; nazik, ince
Hasretle sarılsam o ince bele
Yürüsek yolları şöyle elele
Yandığım aşkınla hep dilden dile
Düşüp gitmiyorsam sebebi sensin…
Dostça selam verip güldüğüm yüze
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!