Nasıl böyle acı dolu yazıyor diye sormuşsun
Radyoda bizim şarkıyı duyduğumda yazıyorum
Her sebebi araştırıp boşa kendini yormuşsun
Hasret isimli Şeytan’a uyduğumda yazıyorum
Fotoğraflar aldatmasın yalnız gözlerimdir gülen
Ak kağıdın gerdanına şiir isimli ilacı
Yaratanın ol dediği günden beri yazıyorum
Her ölüm ayrılık gibi ayrılık ölümden acı
Bunu tarif etmek için dünden beri yazıyorum
Yunus iken ihya oldum Tapduk Emre nefesiyle
Yazdığım her sözden sonra, bana mı bu diyorsun ya
Olur olmaz hep üstüne, alacaksan yazmayayım
Her gün yeni bir söz verip sonra onu yiyorsun ya
Bir kere verdiğin sözde kalacaksan yazmayayım
Henüz aklım başımdadır, doğru değil bunadığım
Gençliğimi alıp benden çalanı
Derdin girdabına yalnız salanı
Yalanı dolanı ondan kalanı
Bir şeytan misali taşlayacağım
Hayata yeniden başlayacağım
Yaşadığım dertleri kalem yetmez yazmaya
Anlatırken dinleyen tek kişi olsa yeter
Uğraşma hikayemin şifresini çözmeye
Duyduğunun üç beşi aklında kalsa yeter
İsmini gizleyerek içimde sakladığım
Anladım ki ey vefasız daha çok var çekeceğim
Yıllar yılı üzerime saldırdığın yetmeyecek
Kaç ay kaldı ya da kaç yıl hep gözyaşı dökeceğim
Türlü türlü hayallere daldırdığın yetmeyecek
Bağlayarak yüreğimi bir papatya demetine
Ne Leyla’nın yaşı var ne de Mecnun yaşlanır
Aşkta kusur arayan şeytan gibi taşlanır
Gerçek aşkı sevmeye her gün baştan başlanır
-Başka bir söz gerekmez inan bunun dışında
-Yüreğimin sahibi hâlâ yirmi yaşında
Gel diyorsun bana;
Masmavi gökyüzüne bırakmış kendini
Gel diyorsun
Anlatma bana ne kadar güzel yeryüzü
Söyleme manzara denilen şey
Ömrümün sonbaharı kışa kucak açarken
Aşka doğru yürüyüp hızlanmayı özledim
Nazlı yârin evinin sokağından geçerken
Hasretimden bahsedip sızlanmayı özledim
Karanlığı seçmişim ışıkları söndürüp
Unutuldun diyorsam inan ki büyük yalan
Bizim için açtığım fallar seni özlüyor
Ellerinle aldığın senden hatıra kalan
Boynumda taşıdığım şallar seni özlüyor
Bilmiyorum işim ne beni böyle üzenle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!