Zeki Günay Şiirleri - Şair Zeki Günay

Hayatı yaşar da neden hayatı görmez insan,
Kimisin de nam, kimisin de ün, kimisin de şan.
Gezer fani dünyayı, seksen günde devri âlem,
Kızıla boyanmış yollar, yol ver gideyim Allah.

İnsanlar dünya üstün de bir kuyruğa dizilmiş,

Ecelimi bekler gönlüm,
Namaz kuran olsun ömrüm.
Tek isteğim seni görüm,
Yol ver Rabbim sana gelem.

Tattım dünya nimetini,

Bal arısının, iğnesini yiyenlere,
Bal tadını bilmeyip, zehir bilenlere
Aslanı koyun sanıp, davar diyenlere,
Diyecek söz yoktur, yorma gayri kendini.

İnsanı koyun bilip, havlayan itlere,

Dev gördüğün dağlar, yıkılır birgün,
Nice kansız zalimler, olur sürgün.
Deme sakın bugün olmaz öbürgün,
Yüce Hakk Vaad'i, acep hangi gün.

Ağaç kurur, nice meyveler çürür,

Ey Rabbim fırlasın damardan kanım,
Feda olsun İslama Türk'e canım.
Fışkırt yerden arş'a, yükselsin şanım,
İstemem dünya, olmasın mezarım.

Tekrardan İstiklal marşı yazdırtmam,

Kim der? derdi olan, bulamaz derman,
Hak teala yazmış, Kuranda ferman.
Akıllı olan insan, olur zerman,
Yüce Rabbim sensin, dertliye derman.

İnsana dünya, cenneti verirsin,

Yıldırım geceye aydınlık gündüze renk verir,
Güneş karanlığı yarınca gündüzü getirir.
Ay gerek geceleri gerekse gündüz görünür,
İnsanlar içinde yürüyen ilimi kim görür.

Yıldız gece görünürde gündüzleri görünmez,

Yusuf kuyuya atıldı,
Dokuz dirheme satıldı.
Bağladılar Yusuf'umu,
Niye pazarda satıldı.

Kuyuda Rabbe yalvardın,

İnsanların içinde, bulunur hep sevgi,
İnsanın kalbi hastalık, bellidir rengi,
Bir kuyu misali, yüzler gözlerin dengi.
Kaç bakış var, O Yusuf'un bakışı gibi.

Kalpler hasta ise, yanlış bilir doğruyu,

Ey İslam dünyası, zafer hakkındır.
Felek sen ipliksen, iğne çarkındır.
Kafir kim Ey Mümin, akıl farkındır,
Sessiz kalan kula, zafer yakındır.

Herşeyi bilde, gerçeği konuşma,