Zeki Günay Şiirleri - Şair Zeki Günay

Bana oyun oynayan, Ey zalim insanlar,
Dünyada Ahrette hesap çetin yazıktır.
Allah zulme susan kula, dilsiz şeytan der,
Çete kurup birleşen, kullara yazıktır.

Bana rızık veren, devletten önce Allah,

Kendini cennetlik sananlar, önce sizi görsün,
Artık her gün yanar içim, yemenin çocukları.
Sizler peygamberin zamanını yaşıyorsunuz,
Yalın ayakla gezinir, yemenin çocukları.

Onca zulüme rağmen, yüzünüz hep güler yüzlü,

Ruhlar yaratıldı, etti Allah'a yemin,
O ki o son peygamber, O Muhammed emin.
Allah Ruhlara seslendi, Rabbiniz benim,
Kulu Hakk yarattı, yemin Hakk'a olmalı.

Allah diyen kulun, yıkılmaz Vatan Tahtı,

Ey dünya dönersin, nankör olan yüzsüze,
Tüylünün karnı tok, bakmaz oldu tüysüze,
Ey yüce yarab, yolcular yolunda gerek,
Yetmedimi bunca zulüm, masum güçsüze.

Bebekler enkazda el kol baş vucüt kanda,

Tek istekleri var, kardeş gibi yaşamak,
Dostluğu mertliği, yüreklerde taşımak.
Şavaşmak değil? Amaç dostlukla barışmak,
Şanlıdır şereflidir, yiğit Kürt milleti.

Türk'ü gören Kürtler, izzet ikram ederler,

Demişsin yalvarsın affettim onu,
Kendini Allah’mı sandın be gülüm.
Sadece Allah’tan af dilerim ben,
Yıkılan bir aşka ben boyun eğmem.

Kul hakkı gözetirim haktan ötürü,

Evim olsun istersin, ev tepene yıkılır,
İlla zengin istersin, yuvan yurdun yıkılır.
Her şeyin hayırlısını istemezsen eğer,
Şerler içinde yüzersin de, hayrın yıkılır.

Gülü sevip dikeni atsan, gülün yıkılır,

Ülkeler arası, gizli olur pazarlık,
Bir bakarsın her yer ölü, her yer mezarlık.
Büyük bela gelir, dostlar olur azınlık,
Yirmi yedi, yirmi sekiz, büyük hazırlık.

Sekiz düşman kanla, büyük harita çizer,

Bedenime düşen su,
Taşın neden serindir.
İki metrelik kefen,
Kabir neden derindir

Ey tabut içi ölü,

Çıkmayalım sokaklara,
Kanmayalım oyunlara.
Çoban bakar koyunlara,
Dedim size, yoktur şeyhlik.

Altı yaş varsa evlilik,