Zeki Günay Şiirleri - Şair Zeki Günay

İNSAN HALDEN ANLAMAZ,
YANLIZ BIRAKIR SENİ.
YANLIZLIĞIN İÇİNDE,
HAKK DER HADİ BUL BENİ.

EN ÜMİTSİZ ANINDA,

Fani dünya halini, han etmiş insan,
Din ayrılmış kalplerden, dilde kalmış lisan.
Aradığın kişi kim, gör ki onu san,
Yan cehennem kafiri, yakmak için yan.

Sivri dişli ağızlardan köpükler akar,

Dünyada kimi insan bin aşk yaşar,
Dokuz yüz doksan dokuzu ya yerde ya çöptedir.
Bir aşk kalır o bir aşkta,
Kalbin en derin noktasına düşüp kalkar.

Allah aşkı ise bambaşka,

İnsana doğru söz yakışmaz oldu,
Dilime yalan söz kondurtma yarab.
Sana şirk koşan kulun arkasında,
İnsanlara namaz kıldırtma yarab.

Asılsın meydana hainin postu,

Yarattığın Havva'lara gönül verdimde,
Kaç bin defa vurup öldürdüler Allahım.
İçimdeki yaralarım kanadı hergün,
İlaç yerine zehir verdiler Allahım.

Dedim olsun elbet çıkar bir gün aşk yolu,

Yarattığın Havva'lara gönül verdimde,
Kaç bin defa vurup öldürdüler Allah'ım.
İçimdeki yaralarım kanadı hergün
İlaç yerine zehir verdiler Allah'ım.

Dedim olsun elbet çıkar birgün aşk yolu,

Belin kırılmış gördüm seni,
Gözlerin solgun ve yorgundun.
Elinde baston beden harab,
Yardımcındır yüce yarab.

Yorgunsun soluk al biraz,

Yoksulun hakkını, çalıp çırpan itleri,
Yalana alışmış yamyam olan bitleri.
Kasalarda, kilitli duran rüşvetleri,
Yaz gazeteci, bunları gazetene yaz.

Doğuda şehit düşen, doktoru askeri,

Selam vermek sünnet, almak ise farz,
Her namazdan sonra, kul eder niyaz.
Dünyada namaz kılan, Müslüman az,
Yazık bize Rabbim, hemde ne yazık.

Kuran rafta durur, içi dışı toz,

Video çekip.depremle alay ettiniz,
Size dünya ahret, haramdan haram olsun.
Allah size tevbe kapısını nasip kılmasın,
Size ana babanıza, yazıklar olsun.

Kafir ülkeler bile yardıma koşarken,