Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Kestirme yol varken dolan mayalım,
Dönerken de dikkat et bulanmayalım,
Hatalı sollama bilenme yelim,
Zaman daralıyor yolu uzatma.

Dostluğun gereği yapılır toka,

Alacak, verecek maaşı belli,
Mütevazi insan, yumuşak dilli,
Peşine takılır zibidi, zilli,
Vitrinlere boyun büker emekli,

Ek işte çalışsa gücü de yetmez,

Neredeysen tez gel gözüm yollarda,
Mutluluk aramam para pullarda,
Merhamet doludur seven kullarda,
Seni beklemekten artık yoruldum.

Sabırın sınırı fazla zorlandı,

Sokakta gençlerin hali perişan,
Atadan habersiz yapıyor nişan,
Apuk,supuk yaren çoktur konuşan,
Küfüre karışmış, DİLde rezalet.

Şehire inerim göbek ortada,

Her çeşit konuyu işledim sandım,
Hayal alemine biracık kandım,
Gerçeği görünce inan utandım,
Daha çözülecek çok sorun varmış.

Akı, kara bildim, karayı da ak,

Ruhumu okşuyor rengarenk çiçek,
Kainat içinde hakikat, gerçek,
Yaratılan canlı er, geç ölecek,
Gönlümüzde vardır bahar havası.

Ufuktan güneşin doğuşu başka,

Başı,teni açık tahrik saçıyor,
Cilvesi,nazıyla gerdan açıyor,
Madde bağımlısı alkol içiyor,
Çirkinlikle dolmuş arka sokaklar.

Şişenin yanına alınmış meze,

Elimde değil ki geldi öksürük,
Rahatsız edici olur tıksırık,
Farkında olmadan çıktı aksırık,
Kınamayın dostlar ihtiyarladım.

Ağızdan, burundan aksa da salvar,

Nefsine uymaktan daima vazgeç,
Harama aldanma helalini seç,
Gururun bir anda oluverir hiç,
Baskına uğrarsın kaçamak yapma.

Büyüğe, küçüğe rezil olursun,

Kapalı alan da içmeyin yasak,
Tiryaki savunur bırakın desek,
Yine yakarsınız biz gülümsesek,
Temiz havamızı bozmayın lütfen! .

Veresi olunca katlanmaktadır,