Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Acınacak hale düşme sen yeter,
Huzurlu ortam da ocaklar tüter,
Güveni kaybetme itibar biter,
Kolların dolmazsa sana acırım.

Güzellik misafir kıymetini bil,

Merhum Ali Sinan kuruluş yaptı,
Halkın Sesi Akın çevrede tuttu,
Güncel olayların haberi yetti,
Akın Gazetesi kırk yılı aştı.

Reklamlar,ilanlar buradan geçer,

Erkeğim diyerek gururlanırsın,
Misafir geldikce onurlanırsın,
Başbaşa kaldıkca kahırlanırsın,
Yeterli sevgiyi salabildinmi? .

Kadındır diyerek küçümsemeyin,

Dünyaca kutlamak bence yetersiz,
Kimisi çok zengin, kimisi evsiz,
Kocası terketmiş çoğu çaresiz,
Çile ile geçti annemin günü.

Sekiz kardeş idik ikisi öldü,

Onların da vardır temeli özü,
Dalların da gizli o yaşlı gözü,
Akan damlalarla söylüyor sözü,
Asmalar da ağlar insanlar gibi.

İlkbahar mevsimi domurcuk açar,

İsrafil oğlumuz nöbet tutuyor,
Sabah erken kalkıp gece yatıyor,
Rahatı iyidir neşe katıyor,
Ananın burnun da hasret tütüyor.

Fedadır uğruna aksa da kanı,

Aylardır gönülden ona tutkundum,
Heyecan sardıkça ondan yutkundum,
Moralim bozuktu biraz sıkkındı m,
Bu sefer aşkımı söyleyeceğim.

Merakta kalmıyor yolu gözetler,

Nedense sevginin tozu kaçıyor,
Mutluluk yerine hüzün saçıyor,
Kimi bunalıyor, kimi içiyor,
Aşırı kıskançlık zarar veriyor.

Eşine güvenen işe gidiyor,

Sevgisi denizden karaya taştı,
Deryayı kapladı dağları aştı,
Güfte beste oldu müminler coştu,
İlahi sözlerde yaşıyor Yunus.

Gönülden,gönüle akım sürüyor,

Dalların yaprağı açamaz oldu,
Yeşillik oksijen saçmaz oldu,
İnsanlar pislikten kaçamaz oldu,
Temiz hava varken dumanı yutma.

Her türlü sitemi kaydediyorsun,