Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Her türlü kılığa bürünmektedir,
İnsanca, hayvanca görünmektedir,
Besmele çekince sürünmektedir,
Süslense de ilgi duyman şeytana.

Vesvese yönüyle bizlerden fazla,

Ne kadar isterdim yalnız kalmayı,
Düşündüm hediye çiçek almayı,
Ormanın içine gidip dalmayı,
Seninle muhabbet edebilseydik.

Hali hatırını sorabilseydim,

Allah huzurunda hesap verecek,
Hak, hukuk çiğneyip taraf tutanlar,
Kusuruna göre ceza görecek,
Faize kapılıp haram yutanlar.

Uhrevi alemi düşünmüyorlar,

Ülkeme faydalı eser üretin,
Haine, teröre heran diretin,
Vatan,bayrak aşkı yoksa yaratın,
Her dost yazdığından sorumlu olur.

Şahsi görüşleri bizi bağlamaz,

Her doğan bir umut peşinde iken,
Gülünü kaptırır olsa da diken,
Çaresiz kalıyor boynunu büken,
Dünya dönüyorken, ocak sönüyor.

Sınır kavgasıyla başlıyor savaş,

Vücudun her yeri oluyor benek,
Sulandığı zaman konuyor sinek,
Ağzından yoncayla kovalar inek,
Yağlı gıda yapar bazen sivilce.

Cildimize önem veremiyoruz,

İçine kapanık yaşamaktasın,
İhanet edeni boşamaktasın,
Sevgiye ve aşka susamaktasın,
Gizemli sırrını çözemiyorum.

İçimden geliyor seni izlemek,

Başından deseydin tetbir alırdım,
Anamın evinde fazla kalırdım,
Sana çok güvendim bende yanıldım,
Sırrını söyledin sen en sonunda.

İçindeki kini dışarı kustun,

Karşıdan gelirken gözleri parlar,
Kucağa alınca yüzleri parlar,
Yabancı olsada sevgiye zorlar,
Nekadar tatlı ve şirin çocuklar.

Müziği duyunca kalkıp oynuyor,

Karamsar dünyada bırakma beni,
Kafama takarım daima seni,
Sıcacık ısıtsan bütün bedeni,
Tebessüm saçacak yüzet sen bana.

Aşkın deryasında çok yanmaktayım,