Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Gül şehrime hasret, gurbet yolunda,
Rızkın peşindeler sağı, solunda,
Bir araya gelir bazı durumda,
Ege bölgesinde Ispartalılar.

Yirmi altı yıldır dernek yaşıyor,

Şehrimin adıyla çıksam da yola,
Şöhreti tattırmaz verirsin mola,
Duygumu haykırsam sağa ve sola,
Isparta da şair olmak şanssızlık.

Kader büfesine yazdım namımı,

Gönül bahçemizde güller açıyor,
Davrazı, Gölcükü umut saçıyor,
Ayazma suyundan herkes içiyor,
Isparta sevgisi özümde benim.

Kilimi, halısı nakış işlenir,

Her türlü imkanı onlara harca,
Zor durumda kalıp girmesin borca,
Acıyı unutsun yaşasın hürce,
Yetime, öksüze bir iyilik yap.

Kimi mazlum vardır derdi açamaz,

Ehline düştümü görevi kolay,
Nişanda,düğünde çekersin halay,
Dikkatler üstünde çıkarsa olay,
Her yöne gidiyor teker kamera.

Güzeli,çirkini ayırt etmiyor,

Türkiye devletim, bulunmaz dengin,
Dağları ormanlık, arazi engin,
Madeni, kaynağı oldukça zenin,
Kaplıca suları hastaya şifa.

Midemiz doluyor pişkin hamurla,

Bu gönül bizdedir yürekte bizde,
Aşkın deryasına ilgi var sizde,
El,ele tutuşup olalım gözde,
Bizim sevdamıza karışamazlar.

Kalp, kalbe karşıdır fikirler uygun,

Gittiğim yerlerde ağırlanırım,
Bazen neşelenir,kahırlanırım,
Yedirip, içirip uğurlanırım,
Başıma iş açtı kararsızlığım.

Gitmek,kalmak için tereddütteyim,

Ateşle baruta benziyorsunuz,
Menfaat düşkünü çıkarcısınız,
Dikenler üstünde geziyorsunuz,
Uysal değilsiniz kavgacısınız.

Tatlı dil yerine öfke saçtınız,

Heybetli gelişten neden korkarsın,
Gereksiz şeyleri akla takarsın,
Telaşa kapıldın biraz sakarsın,
Karşıdan görünce kasılıyorsun.

Elini tutupta sıcaklık salsam,