Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Allah huzurunda hesap verecek,
Hak, hukuk çiğneyip taraf tutanlar,
Kusuruna göre ceza görecek,
Faize kapılıp haram yutanlar.

Uhrevi alemi düşünmüyorlar,

Ülkeme faydalı eser üretin,
Haine, teröre heran diretin,
Vatan,bayrak aşkı yoksa yaratın,
Her dost yazdığından sorumlu olur.

Şahsi görüşleri bizi bağlamaz,

Her doğan bir umut peşinde iken,
Gülünü kaptırır olsa da diken,
Çaresiz kalıyor boynunu büken,
Dünya dönüyorken, ocak sönüyor.

Sınır kavgasıyla başlıyor savaş,

Vücudun her yeri oluyor benek,
Sulandığı zaman konuyor sinek,
Ağzından yoncayla kovalar inek,
Yağlı gıda yapar bazen sivilce.

Cildimize önem veremiyoruz,

İçine kapanık yaşamaktasın,
İhanet edeni boşamaktasın,
Sevgiye ve aşka susamaktasın,
Gizemli sırrını çözemiyorum.

İçimden geliyor seni izlemek,

Başından deseydin tetbir alırdım,
Anamın evinde fazla kalırdım,
Sana çok güvendim bende yanıldım,
Sırrını söyledin sen en sonunda.

İçindeki kini dışarı kustun,

Karşıdan gelirken gözleri parlar,
Kucağa alınca yüzleri parlar,
Yabancı olsada sevgiye zorlar,
Nekadar tatlı ve şirin çocuklar.

Müziği duyunca kalkıp oynuyor,

Karamsar dünyada bırakma beni,
Kafama takarım daima seni,
Sıcacık ısıtsan bütün bedeni,
Tebessüm saçacak yüzet sen bana.

Aşkın deryasında çok yanmaktayım,

Gözlerin ne güzel deniz mavisi,
Sana tutuluyor erkek dahisi,
Her gören sanıyor zengin varisi,
Bayana söylenen iltifata bak.

Teninin kokusu sanki bir name,

Aşkını açıkca diyemez oldun,
Küçük bir hediye veremez oldun,
Telefon açıpta aramaz oldun,
Sevgini yıpratan şüpheler arttı.

Yürekten gelerek demiyorsun yar,