Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Bebeklik yaşamı anneyle başlar,
Çocukluk hayatta çok arkadaşlar,
Gençliğe erince hane de dışlar,
İşkence gibidir yalnız yaşamak.

İş, eş dönemleri önem artırır,

Haberleşmek için masrafsız yoldur,
Kısa mesafede el,ayak,koldur,
İki parmağını üflede çaldır,
Yerini belirler kuvvetli ıslık.

Dilini bükerek dudak kıpırdat,

İsmail adını dünya işitti,
Savunma ekibi yardıma gitti,
Maalesef tufan perişan etti,
Ararken kayboldun muhabir Güneş.

İmdat diye diye telefon ettin,

Elin de hortumu tutup sıktırma,
Üstümü ıslatıp beni bıktırma,
Sabrımı taşırıp canı yaktırma,
Sulu şakalardan hoşlanmıyorum.

Laubali olma ciddiyet takın,

Keşke pişmanlıklar belli olsay dı,
Suçlular yuvaya sessiz varsay dı,
Şehit anaları rahat dursay dı,
Şov yapma biçim de hoş olmayacak.

Karşılama yanlış algılanıyor,

Aldandın şeytana düştün peşine,
Hile hurda koydun bütün işine,
Haramı çiğnettin ağız,dişine,
Yaradan Rab'bimiz hidayet versin.

Anayı,babayı görmüyor gözün,

Peygamber yalvardı tufan olacak,
Ovaya dağlara sular dolacak,
Her türde canlıdan bir çift kalacak,
Nuh'un gemisine binen kurtuldu.

Oğluna yalvardı sözü geçmedi,

Hayatın tadını seninle aldım,
Hayali aleme birlikte daldım,
Bütün duyguları üstüne saldım,
Rüyamdaki herşey seninle güzel.

Yalınız yaşarsam gündüz karanlık,

Planlar kurmuşsun gelmeden önce,
Asla acımadın kıydın bu gence,
Sözlü hareketle yaptın işkence,
Seninle hesabım daha bitmedi.

Her çeşit eşyayı bana aldırdın,

Hayırlı yerlere arada takıl,
Sende de, bende de kalmadı akıl,
Aynaya bakarak hesaba çekil,
Hatayı kendinde aramalısın.

İftira atmakla sorun çözülmez,