Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Yüzüme bakacak yüzün kalmadı,
Özür dileyecek sözün kalmadı,
Gerçeği görecek gözün kalmadı,
Aramazsın beni işine gelmez.

Borcun da katlandı haddinden fazla,

Dikkatlice sana baktıkca baktım,
Ruhumu okşadın kafaya taktım,
Yüreği,kalbimi serbest bıraktım,
İşaret edince gönlüm ısındı.

Hayranım endama,selvi boyuna,

Hava şartlarına dayanamadım,
Ayaklarıma bir bot bulamadım,
Vücudu yeterli koruyamadım.
Ayakkabı delik çorabım ıslak.

Yağmur da şiddetli nasıl yağıyor,

Duygular kükredi zapdedemedim,
Kalp gönül coşunca hapsedemedim,
Kitaptan verimi hissedemedim,
Beni ararsanız internetteyim.

Antoloji com'a sizde giriniz,

Doksan yıllarında temel atıldı,
Kooparatif çok konut yapıldı,
Yeşil alanıyla elde tutuldu,
Işıkken mahalle aydınlar semti.

Caddesi,sokağı ağaçla kaplı,

Bebeklik yaşamı anneyle başlar,
Çocukluk hayatta çok arkadaşlar,
Gençliğe erince hane de dışlar,
İşkence gibidir yalnız yaşamak.

İş, eş dönemleri önem artırır,

Haberleşmek için masrafsız yoldur,
Kısa mesafede el,ayak,koldur,
İki parmağını üflede çaldır,
Yerini belirler kuvvetli ıslık.

Dilini bükerek dudak kıpırdat,

İsmail adını dünya işitti,
Savunma ekibi yardıma gitti,
Maalesef tufan perişan etti,
Ararken kayboldun muhabir Güneş.

İmdat diye diye telefon ettin,

Elin de hortumu tutup sıktırma,
Üstümü ıslatıp beni bıktırma,
Sabrımı taşırıp canı yaktırma,
Sulu şakalardan hoşlanmıyorum.

Laubali olma ciddiyet takın,

Keşke pişmanlıklar belli olsay dı,
Suçlular yuvaya sessiz varsay dı,
Şehit anaları rahat dursay dı,
Şov yapma biçim de hoş olmayacak.

Karşılama yanlış algılanıyor,