Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Dayımın eşiydi ama doymadı,
Onu kaybedince yalnız olmadı,
Çocuğu olsa da yine durmadı,
Gözüme ilişti Adile ninem.

Gençlik,güzelliğe fazla güvendi,

Mühimmat deposu istif yapıldı,
Er,erbaş, subay, asker katıldı,
Top mermisi, fünye nasıl çekildi? ,
Afyon Kara hisar hüzün içinde.

Ata köy, Kışlacık köyü toz duman,

Otuz iki dişi korumalıyız,
Dibinde ki taşı sıyırmalıyız,
Çürük olanları ayırmalıyız,
Diş ağrısı, baş ağrısı yapıyor.

Damarların özü beyine bağlı,

Ay battı yıldızlar birden kayboldu,
Ufkumuz karardı çiçekler soldu,,
Gırağı, çiğ ile nefes buz oldu,
Güneşi yılışık hava akortsuz.

Kimi kahverengi, kimisi kara,

Toplumda sükseli görünüyorsun,
İbadet yap desem darılı yorsun,
Dünyada neyine güveniyorsun? ,
Varlığın çamurdur, akıbet toprak.

Bir damla meniyi büyüttü Allah,

Samimi olduğun kişiden sakın,
Ticari yönlerde olmayın yakın,
Hoş görü sağlayıp dışarı çıkın,
Süzücü oluyor alavereler.

Veresi alırsan gününde öde,

Ülkeyi sarssa da deprem ve afet,
Zamanlı, zamansız gelir felaket,
Tedbiri almalı şehir,memleket,
Allah'ın işine karışmayınız.

Dört mevsim, beş mevsim oluverse de,

Seksen üç yıl önce Eğirdir'deydi,
İstasyona indi molayı verdi,
Isparta ilini görmeden sevdi,
Kemal Atatürk de şehrime geldi.

Düşmanca saldırı kaleler yıktı,

Acı, yanık düdüğün sesli çalıyor,
Yürek hüzünlendi kafam dalıyor,
Süratli gidişin aklı alıyor,
Yine içerinde ne var ambulans? .

Doktor ve hamşire içinde hazır,

Yaratılan canlı işini arar,
Olgunlaşınca da eşini arar,
Üç öğün sofrada aşını arar,
Sana olan sevgim aşka zorladı.

Yuvanın temeli, özünde varsın,