Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Haberleşmek için masrafsız yoldur,
Kısa mesafede el,ayak,koldur,
İki parmağını üflede çaldır,
Yerini belirler kuvvetli ıslık.

Dilini bükerek dudak kıpırdat,

İsmail adını dünya işitti,
Savunma ekibi yardıma gitti,
Maalesef tufan perişan etti,
Ararken kayboldun muhabir Güneş.

İmdat diye diye telefon ettin,

Yüzüme bakacak yüzün kalmadı,
Özür dileyecek sözün kalmadı,
Gerçeği görecek gözün kalmadı,
Aramazsın beni işine gelmez.

Borcun da katlandı haddinden fazla,

Dikkatlice sana baktıkca baktım,
Ruhumu okşadın kafaya taktım,
Yüreği,kalbimi serbest bıraktım,
İşaret edince gönlüm ısındı.

Hayranım endama,selvi boyuna,

Doksan yıllarında temel atıldı,
Kooparatif çok konut yapıldı,
Yeşil alanıyla elde tutuldu,
Işıkken mahalle aydınlar semti.

Caddesi,sokağı ağaçla kaplı,

Hava şartlarına dayanamadım,
Ayaklarıma bir bot bulamadım,
Vücudu yeterli koruyamadım.
Ayakkabı delik çorabım ıslak.

Yağmur da şiddetli nasıl yağıyor,

On yıl öncesinden adım atıldı,
Uluslararası konuk katıldı,
Gelen turistlere gül tanıtıldı,
Halı,gül festival var Isparta'da.

Her türden sanatcı mikrafon alır,

Hoş geldin diyerek gülsuyu döker,
Tepsinin içinde gül,lokum,şeker,
Dalında rengarenk gül boyun büker,
Neler ikram eder Isparta bana.

Kolonya,şampuan,sabunu güzel,

Gül şehrime hasret, gurbet yolunda,
Rızkın peşindeler sağı, solunda,
Bir araya gelir bazı durumda,
Ege bölgesinde Ispartalılar.

Yirmi altı yıldır dernek yaşıyor,

Şehrimin adıyla çıksam da yola,
Şöhreti tattırmaz verirsin mola,
Duygumu haykırsam sağa ve sola,
Isparta da şair olmak şanssızlık.

Kader büfesine yazdım namımı,