Zeki Akdoğan Şiirleri - Şair Zeki Akdoğan

Giymiş allı, güllü şalvar
Endamında başka hal var
Yüz vermiyor yakar,yalvar
Yeşilçay'ın güzelleri...

Basmadan giyer fistanı

Evde kaldım kalalı
Yeteneğim gelişti
Ev süpürme, bulaşık
Ne de basit bir işti

Beklemeden Salıyı

Gökyüzünde yıldızların
Kimi sönük,kimi parlak
Belli ki; memnun hayatından
Gülümsüyor bir yıldız ışıldayarak

Şu uzakta duran yıldız

Yirminci yüzyılın büyüsüne
Kapıldık gidiyoruz, nafile..
Bin bir rahatlık geldi,çok şükür
Unuttuk insanlığı bile.

Yığın yığın taş binalar

YÖRÜK ELLERİ

Balıkesir ilinden başlar Yörük obası
İvrindi’yle Kep sut’ta; Toman, Üçbaş Yaylası
Alaçam’ı unutma, Manisa’ya geçelim
Alaşehir Çiçek’te soğuk sular içelim

Kıl çadırda yaşarlar
Yaylaları seçerler
Köpük ayran içerler
Yörüklere gidelim.

Yörükler obasına

Hep böyle garip sessiz, yürek burkar vedalar
Ardında kalır sensiz, derin izler sedalar
Özlemle dönüp baksan akar yaşlar gözünden
Hep böyle garip sessiz, yürek burkar vedalar

Sevdalı gönüllerden, muhabbetle gazelden

Zaman en iyi ilaçmış dertlere
Ay bitti, yıl bitti, hiç kar etmedi
Bunca vuslat, bunca hicran nafile
Gönlüm senden başkasını seçmedi

Bu sevda çilemdir, çeker ağlarım

Tam öylesine alışmışken sana
Neden bu sebepsiz terkedişler
Dört duvara mahkum bırakıp beni
Sensizliğin esaretinde,sessiz bekleyişler...

Sevdim seni diyordun,yalan mıydı gönülden?

Saatin altın kordondan
Kürkün aslan,kaplandan
Araban var Jaguardan
Geçilmiyor hiç havandan zilli kız

Fazla mesai yapar şoförün