Zâr-ı Kârım
Bir kırık mevsim gibi düştü ömrüme zaman,
Sessizliğin koynunda büyüttüm her figan.
Ne bir vefa kaldı geriye ne de eski baharım,
Ben kendime sürgün oldum ey Zâr-ı Kârım.
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta