Zâr-ı Kârım
Bir kırık mevsim gibi düştü ömrüme zaman,
Sessizliğin koynunda büyüttüm her figan.
Ne bir vefa kaldı geriye ne de eski baharım,
Ben kendime sürgün oldum ey Zâr-ı Kârım.
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta