Zar Ağlıyor Şiiri - Cuma Ali Çetin

Noldu böyle bize deyip...
Utanmayan ar ağlıyor.
İnsanları ettik seyip...
Kalpte kir, pas, bar ağlıyor.

Başlar hep dik ığmaz olduk !
Hoşgörüyü Yığmaz olduk !
Dünyalara sığmaz olduk...
Bola kızıp dar ağlıyor.

Bozulunca teker teker...
Karıştı tuz ile şeker.
Dönmüyorum dedi teker...
Arabayla far ağlıyor.

Karıştırdık oğlu, kızı !
Bitmez oldu keder, sızı
Arttırınca tren hızı...
İstasyonla gar ağlıyor.

Hormon ile her tür besi,
Başa başkan seçtik ges'i,
Duyuluyor her gün sesi...
Sinelerde har ağlıyor.

Ağrı doldu kol'a, dize !
Yabancıyız bizler bize !
Üzülerek halimize...
Erir dağda kar ağlıyor.

Yiyemiyor kardeş, bacı...
Kavun, karpuz bile acı.
Dayatınca biz ilacı...
Bahçemizde nar ağlıyor.

Kader bağrım yaktı diye !
Sel bana hor baktı diye !
Toprak yere aktı diye...
Dere, bayır, yar ağlıyor.

Bu Cumali yananlardan.
Can habersiz cananlardan.
Akıllıyım sananlardan...
Tüm insanlık zar ağlıyor.