Yüksekten atıp tutar, sanki kelle koltukta,
Yalandan kefen giyer, hamaset zamparası.
Lüks, israfın içinde, kuş tüyünden koltukta,
Millete fetva verir iktisat zamparası.
Din afyon değil amma uyuturlar din ile,
Günahın büyüğünü işlerler bile bile,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta