Zamir ve Ömür Şiiri - Zabit Karaköse

bir bir gider ömrümüzden ömrümüz
kurur da bir yudum suya hasret çiçeğimiz
tutmazlar ellerimizden, ellerimiz yabancı
ve nihayet son bulur o ulvi yollarımız
yollarda yollara bıraktığımız hancı
geriye ise özlemle yoğrulmuş bir sancı
senelere bir işsizlik kalmış ömrümüz

bir bir gider ömrümüzden ömrümüz
ayaklarımız kuru topraklarda çatlamış
adam var saçları altmışında, otuzunda yaşı
öyle konuşur ki vâkur, sanırsın bin sene yaşamış
ayakları daha çok yol almış bir arabadan
ömrünü yollara adamış, sonra karıncadan
senelere bir işsizlik kalmış ömrü

bir bir gider ömrümüzden ömrümüz
aldanmışlıklar, kırgınlıklar, yokluklar içinde
kuşlara su versek bile kanat çırpmazlar artık
ve hiçbir çiçek boynunu bükmez gün indiğinde
ağlamak gelir içinden kurumuştur yağmurların
ağlamak güzeldi silinseydi gözyaşların
senelere bir işsizlik kalmış ömrün

bir bir gider ömrümüzden ömrümüz
ne teselli edebilir artık şarkılar ne verebilirler bir gonca umut
bomboş olur yüreğin kimseler uğramaz beş çayına
tek başına demleyip tek başına yudumlarsın, tek başınalık değil de
iki şekerli içmek zoruna gider, sonra çay kokulun gelir hatrına
ve zaten de düşünürsün ki haram olmalı çay başkasına
senelere bir işsizlik kalmış ömrünüz

bir bir gider ömrümüzden ömrümüz
ağaçlar eskisi gibi değildir yeşil ve değildir yaşımız genç
hasta bir baba gibi son vedaya çağırır bizi köyümüz
gitmeyiz, gidemeyiz korkarız hatıralara meydan okumaktan
anlamak istemeyiz senelerin beyhude akan bir su olduğunu
yoksa kim istemez ki çamur yollarda görmek çocukluğunu
senelere bir işsizlik kalmış ömürleri

bir bir gider ömrümüzden ömrümüz
eskimişlik bir şarkılarda güzeldir bir de fotoğraflarda
sevdiklerine yalnız orda bakabilirsin gözlerini kaçırmadan
hatıralar bazen öyle bir hâl alır ki şimdi yaşanılıyor sanırsın
ağlarsın ve o an gözyaşların bir çiçeğe hayat verir kurumadan
öğrenirsin ki ne yıllar geçermiş iki gün yaşanmadan
senelere bir işsizlik kalmış ömrüm

bir bir gider ömrümüzden ömrümüz
sevmediğimi söyleyemem güzel olan çiçek gibi bir insanı
ve hiç de hissetmedim değil uzaklardan bir dem nefesi
elbet duyulacaktır ki muamma; kulaklara ölümün nâdide sesi
ama hiç engel olmamalı sevmeye, sevilmeye yaşanılası şeyler
üstelik sığacaksa bu küçücük ömre o kocaman hayaller
senelere bir işsizlik kalsın ömürler

2014/kütahya