Zamanın İzi Şiiri - Şahin Cahit Yanık

Bir ömür tükettik hüsran içinde,
Ela göze yandık, bittik nihayet.
Gönül bir meçhulün garip göçünde,
Yıllara sitemim, kadere hayret.

Yavaş yavaş bitti dünün izleri,
Hızlı hızlı koştuk ölüme doğru.
Aynalar unuttu eski bizleri,
Yollar yalan çıktı, menfiller eğri.

Bir kahraman doğsa Türk’ün soyundan,
Yine Atsız gibi haykırsa dize.
Çıksa şu vatanım şer oyunundan,
Kutlu bir şafakla gülse o bize.

Geriye ne kaldı yarından gayrı?
Umutsuz yaşamak sığmaz imana.
Ruh bedenden kopup düşerken ayrı,
Dönüşümüz elbet yüce Rahman’a.

Ağustos 2026, Ataşehir

(Ölüm Şiirleri Antolojisi s.189)