Zamanda Buldum Kendimi Şiiri - Kasım Kob ...

Tüm alemleri saran, coşkun nehirler gibiyim,
Deliyim ahbaplar, özümü kavramaya geldim.
Varoluşun sırlarında, neyim ki ben, neciyim,
Sınırsız uzayda, anlamaya geldim kendimi.
*
Atıldım okyanusa, bilgisiz yunus misali,
Başıboş dolaşanın, olamaz ki bir hayali.
Mevcudatlar ne için soluyor, başka ahvali?
Başka biçimde, irdelemeye geldim kendimi.
*
Ruhumuz mu fışkırdı maddeden, madde mi ruhtan?
Ne kadar yer kaplar küçük nokta, bütün alandan?
Var mı bilgisi, hareketsizin, mutlak olandan?
Nedir mutlak olan; hissetmeye geldim kendimi.
*
O en temel unsur ne; ona nasıl ulaşıldı?
Hak ermişe gerçek, ben O'yum sözüyle açıldı.
Neden o ozanın teni, lime lime saçıldı?
Tanrının içinde, keşfetmeye geldim kendimi.
*
Bilen var mıdır, niye sevdalanmış kumru dilli?
Kişiyi yücelten de, düşüren de kendi dili.
Tutkuyla yaşayamayanın, çok haraptır evi,
Tutkuların sırrında, bulmaya geldim kendimi.
*
Var mıdır bitimsiz evrenin, bir sonu, bir başı?
Nedir enerji, yaşam; nasıl yoğruldu mayası?
Vücut bulurken beşer; nedir hamurun yapısı?
Evren bilincinde, fark etmeye geldim kendimi.
*
Nasıl meydana geldi dünya, ömürler birimlik?
Nasıl ortaya çıktı canlı; yüklendi bir kimlik.
Hangi hataya karşı, ayrılıkla atfedildik,
Bedene dâhil oldum, zamanda buldum kendimi.