Zaman her şeyi iyileştirmiyor sevgilim…
Sadece eksik yaşamayı öğretiyor insana.
Bir gülüşü unutmadan devam etmeyi,
Gece olunca içten içe susmayı…
Bazı yaralar kapanmıyor mesela,
Sadece kabuk bağlıyor zamanla.
İnsan alışıyor sanıyorlar ama
Alışmıyor…
Sadece yokluğunla konuşmayı öğreniyor.
Ve en acısı da biliyor musun?
Bir gün geri dönsen bile
Her şeyin kaldığı yerden devam etmeyeceğini bilmek…
Çünkü insan beklerken değişiyor sevgilim.
Gözleri yoruluyor,
Sesi yavaşlıyor,
Kalbi biraz daha sessiz atıyor her gece.
Sen belki mutlu bir hayat kurdun kendine,
Ben hâlâ bazı akşamlarda
Adını koyamadığım bir boşluğa bakıyorum.
Yaseminler yine açıyor mesela…
Ama kokusu eskisi gibi değil.
Çünkü bazı şeyler
Sevdiği insan gidince
Bir daha aynı olmuyor.
Ve zaman…
Dedikleri gibi ilaç falan değil.
Sadece insanın canını acıtmadan
Hatırlamayı öğretiyor.
Kayıt Tarihi : 16.05.2026 00:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!