Öyle bir kıştı ki,
bahar dediğimiz ne varsa sürgün yedi soğuğunda.
Bir yokuş vardı, sarptı;
çıkılmamıştı, çünkü arşın ölçüsü bozulmuştu insanın.
Artık bu âlemden bana düşen
ne bir derman ne de bir teselli kırıntısı.
Zira bu âlem, yaşamakla suçladı beni.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Yüreğinize sağlık kaleminiz daim olsun
Bir kalp çarpıntısı kadar basitti hayat bir o kadar muğlak ve karmaşık
Anladım yarışın zamanla :) Ama üzgünüm zamanı kimse aşmayı başaramadı.! Zaman hep bizlerden ileride..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta