Öyle bir kıştı ki,
bahar dediğimiz ne varsa sürgün yedi soğuğunda.
Bir yokuş vardı, sarptı;
çıkılmamıştı, çünkü arşın ölçüsü bozulmuştu insanın.
Artık bu âlemden bana düşen
ne bir derman ne de bir teselli kırıntısı.
Zira bu âlem, yaşamakla suçladı beni.
Küçük heyecanlara paydos
Çünkü rüzgarla aynı yaşdayım
Çünkü güneş kardeşim
Bir ırmakla şevişmekteyim
Bana artık dingin olmak
Devamını Oku
Çünkü rüzgarla aynı yaşdayım
Çünkü güneş kardeşim
Bir ırmakla şevişmekteyim
Bana artık dingin olmak




Bir kalp çarpıntısı kadar basitti hayat bir o kadar muğlak ve karmaşık
Anladım yarışın zamanla :) Ama üzgünüm zamanı kimse aşmayı başaramadı.! Zaman hep bizlerden ileride..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta