Zalım olan Şiiri - Murat Ülkü

Zalim olan her gün sürer sefayı,
Mazlumun feryadı deler semayı.
Bir ömür sırtında taşır cefayı,
Sessizce ağlayan gözü gör de gel.

Adalet mülküne temeldir canım,
Hakka kurban olsun bu tatlı kanım.
Zulmün karşısında titrer her yanım,
Mazlumun yanında sözü ver de gel.

Hak edene haddi bildirmek gerek,
Mertliğin yoluna girmek bir emek.
Zenginden çalınıp yenen o yemek,
Boğazda düğümlü közü gör de gel.

Fakiri giydirmek nasıl sevapsa,
Zalimi susturmak dinde cevapsa.
Eğer ki yüreğin hala harapsa,
Gönül kapısına yüzü sür de gel.

Zülfikar misali keskin olmalı,
İnsanlık cevheri içte kalmalı.
Kişi ektiğini bir gün bulmalı,
Hasat mevsiminde özü gör de gel.

Kimi kağıt sayar, kimi de hatır,
Dünya bir kervandır, hayat bir satır.
Gerçeği saklayan diller utansır,
Eğrilmez hakikat, düzü gör de gel.

Kibirle yürüyen düşer bir gün ah,
Mevla’ya ayandır her gizli günah.
Karanlık bitince doğar bir sabah,
Güneşin içinde közü gör de gel.

Arsızın yüzüne tükürsen yağmur,
Sanma ki bu devran hep böyle durur.
Kırılır o kibir, biter o gurur,
Toprağa karışan tozu gör de gel.

Garip Murat söyler hakça kelamı,
Eksik etme dosttan bir tek selamı.
Haktan gayrısına verme ilamı,
Mahşer meydanında izi gör de gel.

On kıta yazıldı, ders olsun diye,
Adalet insana büyük hediye.
Nefsine dur de ki, gitme kediye,
Vicdan aynasında özü gör de gel.