Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Türkistanın Farab şehrinde doğan,
Meşhur Türk bilgini Farabi Tarhan.
Avrupayı fikirleriyle boğan,
Meşhur Türk bilgini Farabi Tarhan.

Mantık yürütüp felsefeye dalan,

İnsanları sevelim sevilelim,
Merhametin yolu sevgiden geçer.
İster dokuz kapıdan kovulalım,
Merhametin yolu sevgiden geçer.

Yüreği olanın işi sevgidir,

Ol İslam yükselir Evliyalarla,
Kişi kendin bulur ermiş kullarla.
Birler, Üçler, Yediler hem Kırklarla,
Allah katına ermiş Mevlana.

Kim olura olsun gel dağlar eğil,

Ölen insandan insanlara bir zarar gelmez,
Mezarda ölüden korkma sen diriden kork.
Öleceğine inanan kimse korku bilmez,
Mezarda ölüden korkma sen diriden kork.

Neden bilinmez mezar göreni korku alır,

Mevlana ile Şemsi Tebriziyi,
Bağlatan aşk ilahi aşk değil mi?
Sevda ile özdeki teraziyi,
Sağlatan aşk İlahi aşk değil mi?

Gönüle aşk çiçeğidir dikilen,

Mutlak aşka kapılıp Hakkı sevmiş,
Mevlanayı sevdiren aşk değil mi?
Sevdayı ele alıp aşkla övmüş,
Mevlanayı sevdiren aşk değil mi?

Aşkı muhabbet ile özden taşan,

Anlamadım şu dünyada suçum ne?
Olan işlere şaşıyorum hala.
Aha yaşım kırka vardı bak yine,
Gurbet ellerde yaşıyorum hala.

Yağmurla sözde durgun akan seldim,

Mazlumların bedduasından korkun,
Onların vekili elbette Haktır.
Hakkı bilmeyenden olmalı farkın,
Aklın yolu düşünen için tektir.

Dertlilerin derdini dinleyen yok,

Devir değişti naçar,
Dal çiçek açmaz oldu.
Arı beyhude uçar,
Çiçek bal saçmaz oldu.

Gönül sevgiyi çaldı,

Üç yaşında sele düştüm o tutmuştur,
Mehmet Koyuncu'dan Allah razı olsun.
Beni tutarken Hak rızası gütmüştür,
Mehmet Koyuncu'dan Allah razı olsun.

Dereden tutup beni kenara atmış,