Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Allah için olduğu gibi yine,
Hizmet eylemek gayesiyle dine.
Eskiden yiğitler düşman üstüne,
Kılıcı alıp çekince yürürdü.

Türklüğe gelince ilahi çağrı,

İnsanları eleştirene derim,
Yergi sizin,sevgi bizim işimiz.
Sevgi ile Hakka giden bir erim,
Yergi sizin,sevgi bizim işimiz.

İnsan sevgiyle hakikate ermiş,

Çadır kurup yaylaların başına,
Çıktığım günleri özledim şimdi.
Göz gezdirip toprağına taşına,
Baktığım günleri özledim şimdi.

Davar ile gezersin köşe bucak,

Toprağa akardı kanlar,
Seferde geçerdi günler.
Ova nal sesiyle inler,
Yiğitler savaş tutardı.

Korkudan titrerdi dizler,

Yaz gelince çadırımızı derer,
Yayla yerlere göçüp giderdik biz.
Sabahtan koyunları dağa sürer,
Seher vaktinde koyun güderdik biz.

Kuzulara daldan yaprak sıyırır,

Şeref ile her zaman doğruları,
Yazmazsa bu kalemi kırmak lazım.
İnsanlara duyurup çağrıları,
Yazmazsa bu kalemi kırmak lazım.

Sevdayla dolmalı insanın özü,

Bazı Araplar Türklere Yecüc Mecüc diyor,
Yecüc Mecüc kavmi Türkler değil Çinlilerdir.
Bu yanlış bilgi epey oldu böyle gidiyor,
Yecüc Mecüc kavmi Türkler değil Çinlilerdir.

Yanlış bilgiyi değiştirmek elbette zordur,

Ne zaman zorda kalır isen inan,
Yetiş de gelir yetişirim sana.
Gün olur darda kalır isen inan,
Yetiş de gelir yetişirim sana.

Kimisi acı zanneder tadımı,

Babası ölmüş bakacak kimse yok,
Yetimlerin acısı yürek yakar.
Derdi sorma gardaş dünyadan da çok,
Yetimlerin acısı yürek yakar.

Allaha sığınıp dua ederler,

Başım belada zordayım,
Yetiş imdadıma Hızır.
Gönlüm yanıyor kordayım,
Yetiş imdadıma Hızır.

Derdim çoktur yaşamak zor,