Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Yörük yaylasını arayan bulur,
Onların yaşadığı yeri bilir.
Cemi cümle insan görmeye gelir,
İnan bizim hayranımız bol olur.

Meydanlar şenlenir toplanır boylar,

Hak senin gönülde yerini alsın,
İçin sevgi,muhabbet,aşkla dolsun.
Sevgi yüreğinde rehber olsun,
Gece yolunu şaşırmadan yürü.

Gönülde ülkü meşalesi yansın,

Yörük dağda keçi kovalar,
Ovada ise koyun güder.
Yoğurduna ekmek ovalar,
Yiyince mal gütmeye gider.

Çoban kendini kral sanır,

Yörükler bayram eder,
Mevsim bahar olunca.
Dağlarda koyun güder,
Ele kaval alınca.

Yörük gider yaylaya,

Sen Torosların başına çıkarak,
Yaylada Çamlıbeli geçtin mi hiç?
Susayınca dağ başında çökerek,
Yörük çeşmesinden su içtin mi hiç?

Develere katar katar yük sarıp,

Ruhi Kılıçkıran'la çıktık yola,
Yolumuz Süleyman Özmen'in yolu.
Dursun Önkuzu ile çektik çile,
Yolumuz Süleyman Özmen'in yolu.

Geçtiğimiz yollar bize dar idi,

Ah gardaş eylül yaprağı dedinde,
Yine içim bir hoş oldu inan ki.
Bir keramet mi var eylül adında?
Yine içim bir hoş oldu inan ki.

Derdini kime dersin anlat gel de?

Namaz kılıyor diye soruşturma açtılar,
Yirmisekiz şubat sonrası sürdüler bizi.
Bizleri kurbanlık kuzu olarak seçtiler,
Yirmisekiz şubat sonrası sürdüler bizi.

Bizlere gerici kitap okuyor dediler,

Yüce Rabbim dört mevsimi yaratmış,
İnsanlar kıymetini bilsinler diye.
Her mevsime değişik anlam katmış,
İnsanlar özünü bulsunlar diye.

Nimet yaratıp önümüze sermiş,

Töremizi unutmakla çağ atladık sandık,
Yozlaşan bir medeniyetin esiri olduk.
Batı kültürü içinde biz kavrulup yandık,
Yozlaşan bir medeniyetin esiri olduk.

Dünyada bir türlü kurtulamadık benlikten,