Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Körpe fidanımı kırdılar benim,
Gözümden yaş akmaz,akar içime.
Bir Mehmedi daha vurdular benim,
Gözümden yaş akmaz,akar içime.

Yüreğim volkan gibi yanıyorum,

Dünya yanıyor yangın içinde,
Görevim kulu ateşten kurtarmak.
İnsanın yolları kötü biçimde,
Görevim yolu ateşten kurtarmak.

Bu gidişe artık demeliyiz dur,

Tarihimiz bizim şanla doludur,
Gücümüzü biz tarihten alırız.
Yolumuz Ahmet Yesevi yoludur,
Gücümüzü biz tarihten alırız.

Şerefle şanla dolu dünümüz var,

Gönülde fırtına eser,
Sevginin hızını keser.
Acıyı bağrına basar,
Biz dikeni gül eyleriz.

Seven sevdiğini neyler,

Ben seni ölesiye sevdim,
Gül bakışlı sevdalı yarim.
Sen yanardağ isen ben lavdım,
Gül bakışlı sevdalı yarim.

Sevdanı gönlümde elerim,

Sana alıştık ama gidiyorsun,
Güle güle git yolun açık olsun.
Şimdi bizlere veda ediyorsun,
Güle güle git yolun açık olsun.

Dostluk bakidir bunu herkes bilir,

Tövbe köküyle istiğfar yaprağı,
Karıştırıp bir güzelce yayalım.
Kalp havanına koyup aşk toprağı,
Tevhit tokmağıyla dövüp kıyalım.

Üstündeki günahı uçuralım,

Ey gönül tasa çekip sakın yanma,
Allah’ı sevenleri bulsak yeter.
Bir Yunus Emre olamayız amma,
Onun gibi hak yolda olsak yeter.

Levh-i mahfuzda olan kalem gizli,

Hallacı Mansur Enel Hak diye söylediği için,
Beş yüz sene peygamberimizi görememiş.
Özde bu sözü kıraat eylediği için,
Beş yüz sene peygamberimizi görememiş.

İdam edilince ruhlar alemine varıp,

Özümüz yanıyor, gönlümüz karda,
Ateşle bağrına basılan benim.
Sevdamız Mansur oldu yürek darda,
Enel Hak diyerek asılan benim.

Bülbül iken minnet etmedim güle,