Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Ey gönül tasa çekip sakın yanma,
Allah’ı sevenleri bulsak yeter.
Bir Yunus Emre olamayız amma,
Onun gibi hak yolda olsak yeter.

Levh-i mahfuzda olan kalem gizli,

Hallacı Mansur Enel Hak diye söylediği için,
Beş yüz sene peygamberimizi görememiş.
Özde bu sözü kıraat eylediği için,
Beş yüz sene peygamberimizi görememiş.

İdam edilince ruhlar alemine varıp,

Özümüz yanıyor, gönlümüz karda,
Ateşle bağrına basılan benim.
Sevdamız Mansur oldu yürek darda,
Enel Hak diyerek asılan benim.

Bülbül iken minnet etmedim güle,

Hakka gönül verip bağlanmışım ben,
İman ehli olanlara eyvallah.
Hakkın aşkı ile dağlanmışım ben,
Hakka bağlı kalanlara eyvallah.

Elbetteki Yüce Mevlamız Kadir,

Bir gün namaz kılan biri Mecnuna:
Ne beni gördün ne selam verdin der.
Mecnun; Leylanın aşkıyla görmedim,
Hak aşkıyla beni nasıl gördün der.

Galu Bela'da söz verdin,
Hakka verdiğin sözü tut.
Hakkın cemalini gördün,
Hakka verdiğin sözü tut.

Yaratıcıyı bilmiştin,

Şu gönül içinde senin sevdan var,
Ekmeğimde sen varsın,aşımda sen.
Aşkın ile ey mahsun bakışlı yar,
Hayalimde sen varsın,düşümde sen.

Şefkatle kucaklayıp yatır beni,

Haset en kötü duygulardan biri,
Haset etmekten sakınmamız lazım.
Haset demek yüreğimizin kiri,
Haset etmekten sakınmamız lazım.

Hasetlik insanlar için kötüdür,

İki şey aklı ve tedbiri bozar,
Biri işlerde acele etmektir.
Diğeri boşuna ederek nazar,
Olmayacak şey ardına gitmektir.

Ay misali karanlık gönüllere,
Işık gibi özden yansır sevdamız.
Yürekte açan mevsimlik güllere,
Işık gibi özden yansır sevdamız.

Seyir eyleyen gözü aydınlatır,