Bir boşluk sarmış içini,
Haykırdı suskun sözlerin.
Gözyaşın düştü kalbime,
Yine ağlamış gözlerin.
Yokluğun ile esir düşmüş,
Çaresiz bir şiir olmuşum.
Sensizlikle yarım kalmış,
Noksan bir masal olmuşum.
Umutsuz cana küsmüş,
Sana şiirler yazardım eskiden,
Gözlerin bana ilham olurdu.
Işığın yıldız misali gecemi süsler,
Odanda hep ay ışığı olurdu.
Oturup usulca seni izler,
İster ömrü bahar, ister kışında
Kilit olmaz sana gönül kapımda
Arayıp bulamadıysan karşında
Kaldığımdandır o, toprağın altında.
Sen uykudayken,
Gece bile karanlıkta kalıyor.
Kaybediyor dünya renklerini.
Ağaçlar, çiçekler, denizler siyaha dönüyor…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!