Sen uykudayken,
Gece bile karanlıkta kalıyor.
Kaybediyor dünya renklerini.
Ağaçlar, çiçekler, denizler siyaha dönüyor…
Sabahı iple çekiyor tüm gezegen,
Sen gözlerini aç diye…
Çiçekler bekliyor seni,
Renklerine kavuşmak için.
Kuşlar bekliyor seni,
Şarkılarını söylemek için,
Ve nihayet ben bekliyorum seni,
Canıma katacağın can için…
Kayıt Tarihi : 7.08.2026 00:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Gecenin karanlığında kaybolan renklerin yerini sözcükler doldurmak istedi, kendi kendine dizilen mısralar şiir oluverdi bir an da.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!