Yusuf Miskini Şiirleri - Şair Yusuf Miskini

Konuş benimle,
Ben, sen neredeysen oradayım.
Bak bu ağaçlar bizim için.
Bu çayı senin demledim.
Konuş benimle.

Konyalı bir çocuk...
Çocuk gözünde hurma,
Tümosan motor ve iğdiş.
Pancar motoru ve çöl.

Konyalı bir çocuk...

J'ai vu ma maison parmi les nuages ​​violets.
Sur l'aile d'un oiseau triste.
Le ciel brûlant ne devrait pas continuer ainsi.
J'ai vu ma maison au coucher du soleil.
C'était un grand feu...

الانسان معلوم نسيانه
يا ايها الانسان لماذا تنسى غزة
لماذا تنسى إنسانيتهم
غزة واطفالها
نحن نتركك، نحن لم نراك
يا رب لا نخلع ولا نترك من يفجرك

Bir Kasım günü inandım.
Bir çocuk, siyahlar içinde,
Karanlık içinde.
Yol boyu koyu renk,
Yol boyu açık yürek...

Gün uzak,
Işık uzak,
Uzanan kadınların elleri uzak
Ay uzak,
Gündüz uzak,
Uzaklar uzak.

O gül rengi hüzne ne oldu?
O çocuğa ne oldu?
Ay karardı bak.
Lambalar söndü.
Bir bir söndü.
Bir sen kaldın,

Bir gün ansızın eve geldin,
Üzgündün,
Dudakların solgundu,
Öptüm yeşerdi.
Yanaklarından sonra boynunu öptüm,
Utandın,

Ozanları getirttim,
Uzaklardan dağlardan.
Meyve yeşili ellerini,
Ve ince tatlı gülüşünü,
Ve sana dair ne varsa,
Özledim.

Renklerimi göremezsin
Gözle görülmez onlar,
Sen beni göremezsin
Ağrı vurur başına, dönemezsin
Sen dönemezsin gittiğin yerden