Bu sabah yağmur yağdı bu şehre
Hasretim aktı gözlerimden
Her gün sensizliğe aşina yüreğim
Ayrılığı yaşıyorum ben
Bu sabah ayaz vurdu bu şehre
Beni gecene al koynunda uyuyayım.
Sarılayım o bahar kokan narin tenine.
Ahu gözlerine meftun köle olayım.
İpek saçlarını savur gamzelerime.
Titretir kalbimi kadife tonda sesin.
Bak yine aynı şey oldu
İçimde sancın gözlerimde yaş
Acı bir hikayeden öteye gidemedi aşk
Tam inanmışken bağlanmışken sana
Kalakaldım yapayalnız yine bir başıma
Benim yalnızlığımı bilemez kimse
Kalabalık sevgilerde bile adsızım
Yanıbaşımda yürür kambur bir gölge
Üstüne bastığım ottan cansızım
Geceye düştüğü an dağ gibi efkar
Yoğun duygu savaşımlarımda yitirdim aklımı
Aklım bu dünyanın somut soyut kavramlarına denk değildi
Tanrının bana sunduğu hayatla yetinmek yarım kalmaktı
Ve ben aklımı yitirdiğim günden beri kalbimde büyüttüm içimdeki cesur çocuğu
Keşmekeş gürültülü şehirlerde bıraktım kalabalık yalnızlığımı
Ve o şehirleri ihtiraslarıyla kirleten vasıfsız insanları
Çok vakit tükettim gurbet ellerde
Ömrümün kıymetini bilmedim dostum
Sefil ziyan oldum yaban ellerde
Sılamın vuslatına ermedim dostum
Güz ettim kış ettim aradım yazı
Körkütük allak bullak içim
Biraz oynak biraz mahsun yarim
Zehir faslı yokluğun ölüm bana
Yıldızlar yok geceler zifir kara
Unutmadım
Unuttuğumu varsaydım
Gece...
Kimsesizliğimle yüzleştiğim en huzurlu ruh halim.
Kendime ayırdığım en değerli zamanım.
Duvarlara çizdiğim masum hayaller.
Elimde bir bardak çay ve dudaklarımda hisli şarkılarım.
Kuru kalabalıklardan uzak vefalı yalnızlığım.
Git sevdalım! Uzak dur, benim solgun gölgemden.
Sana benden hayır yok. Ne beklersin gönlümden?
Acı bir hikayedir benim hayat seferim.
Sen bana yoldaş olma birlikte ölmeyelim.
Yüzünden eksilmesin nurların şahanesi.
Gözünden süzülmesin tek bir yaş tanesi.
Bazen rüyalarımdaydın
Bazen hayallerimde
Bazen çok sevdim seni
Bazen nefret ettim senden
Bazen kumdan kale gibiydin
Bazen en gerçeğimdin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!