Kim bilebilirdi kimsesizliğin acziyetini,
Yürek yangınları aheste aheste,
Kan damlıyor çelik iradelerden,
Bir parça sinmişlik ve bir parça kinlik.
Oysa biz güvensiz ana ve babaların yürekli evlatlarıyız,
Belki kimse anlamaz içimizdeki amansız fırtınaları,
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta