Yürek Yarası Şiiri - Kasım Kobakçı

Yürek yarası diyorlar, inceden kanar içim,
Ruhumu esir aldı şu tarifsiz biçim.
Ulaşılmaz ufuklara bağlandım derinden,
Sustu dudaklarım, koparken kalp yerinden.
*
Sözcüklere dökülmez içimdeki sonsuz yangın,
Gönlüm viraneye döndü, bakışlarım dalgın.
Yokluğun koca karanlık uçurumdur ruhumda,
Deva bulunmaz açtığın derin dipsiz kuyumda.
*
Dünya nimetleri saramaz kanayan yaramı,
Kimseler çözemez yürekteki saklı dramı.
Varlığın şifa olsa dahi şu yorgun cana,
Hasretin saplanır zehirli ok misali bana.