Yüreğin Gittiği Yer
Mürekkebi dökülmüş iki üç kelâmım vardı,
O bana şahitlik edecek.
Dört gözle yazılmayı bekleyen,
Odun parçasından sabırsızlıkla sökülüp işlenerek
Önümdeki kâğıt parçasına…
“Yüreğinin gittiği yere git,” dedi
Susanna Tamara…
Ben de sessiz sessiz,
Kalb-i vaveyladan kopup gidiyorum
Sevgilinin diyarına.
Korkuyorum şimdi;
Ya yüreğimin gitmek istediği yerde hatıralar varsa?
Ya o hatıralar silinmek istemiyorsa,
Bitmesini istemiyorsa?
Söyler misin bana peki,
O zaman ben ne ederim?
Nasıl mürekkebi damlatabilirim,
Nasıl kelime cümbüşleri,
Harf cümbüşleri edebilirim?
Nasıl yürekte olan hatıralara saygıda kusur ederim?
Nasıl yazar,
Nasıl çizerim seni?
Bilmez misin ki;
Onun cânına,
Ruhuna, kalbine zarar gelsin istemem.
Hüzne düşmesin, üzülmesin diye
Yürekte kalmasını isterse,
Yüreğime taş basar, susar,
Boynumu bükerim…
Bilmez misin;
Fırtınalar kopsa da,
Dünya yerle yeksan olsa da,
Yürekte kendimi yakar,
Uğruna
Kendimi Mecnun ederim.
“Sevdiğim” diyemem…
“Özledim”
Çok özledim…
Özledim demeyi bile
Özledim…
@dressiz mektuplar✍️✍️✍️
💦 Yağmur gözlüm 💦hasRet💦
Kayıt Tarihi : 2.1.2026 16:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!