Insan sevdiklerinin kıymetini ya kaybedince yada kaybetme korkusu yaşayınca anlıyormuş bende yaşadım.
Sanki bir hançer ansızın saplandı yüregime,
Nefes almanın acısını ılık ılık hissettim ciğerlerimde.
Kaybedince öğrendim, kimin ne kadar değerli olduğunu,
Yaşamam derken yaşadım ve tarifsiz bir acıydı.
Her acıda "bu ne büyük acı" diye haykırdım,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




öncelikle sabırlar diliyorum... kaleminize sağlık, anlamı çok derin bir şiir olmuş.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta