YÜREĞİM HAKİM
Zaten hiç bir şeyi Çokca bulmadım.
Azla yetindim, çoğa göz dikmedim.
Başkasına kötü olan belki bana iyiydi.
Niyetim ağlayana dert ortağı,
gülenle kahkahaydı.
Kimi kötü, diye bildi. kimine göre çok iyiydim.
Bilemedim hiç ben kimin neyiydim.
Anlamadım kimin çok sevdiğiydim.
Derdimi kederimi içimde sakladim sessizce, söylemedim kimseye, daha çok canımı yakarlar diye
Bolca dağıttım sevgimi,
Paylaştım bir lokma ekmeğimi.
Kırmak istemedim bilerek kimseyi.
Ya kırdıysam diye hep suçladim kendimi.
Uykuya haram ettim o gece gözlerimi.
Kendimle kavgalı geçirdim gecelerimi kurdum mahkemeyi her hatanın ödettim diyetini.
Suçlu ben duygular savcı
Yüreğimde konuya hakimdi.
Duygular harekete geçti.
Ben savunmasını verdi.
Suçlu olan hep ben miydi?
Benim yaptıklarım etkiye tepkiydi dedi.
Ne zaman biraz yüzüm gülse
Yıktılar hep gönül evimi....
Son sözü hakim söyledi.
Sabrın varsa veririm sana ecrini.
Alırsın sağ elinle beraatini.
Ben sustu başını önüne eğdi.
Ben.. yüreğime senden raziyim diyebildi.
Hilalavunyali ✍️
Kayıt Tarihi : 4.3.2026 21:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kirilsada kirilmanin ne olduğunu, Kendiyle hesaplasmayi anlatiyor




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!