Yüreğim Ağrı'yor Şiiri - Ferit Ayva

Feribottayım,
mavi patiskalarda,
İstanbul'la yaşlanıyorum.
Ruhumu yağmurlara kurban etmişim...
Sesini duyuyorum düşen her damlanın.
Islak adımlar atarken karanlık sokaklarda,
yokluğunda kaldırım çiçekleriyle büyüyorum.
Ay kızıla dönüyor sen yokken,
kan boşalıyor bulutlar yanaklarımdan,
yanıyorum.
Varlığından bihaber seni arıyorum.

Belki sen,Buyer'desin elindeki elmayı bana kavuşmak için
atacaksın...
Belki sen,Ergene'sin fabrika atıklarını kusuyorsun,
kirlenmişsin...
Belki sen,Nemrut'tasın güneşi küçümsüyorsun...
Belki sen,Van'dasın gölün derinliklerinde,
görmüyorsun,duymuyorsun sesimi,
inanmıyor kimse sana...

Ararat'tayım,Karakilise'den batık kalpler denizine bakıyorum,
görünmüyorsun.
Yüreğim Ağrı'yor...
Hicri zamanlardan kalan hicranımı hatırlatıyor yokluğun.
Ağlamsıyor gözlerim,
yüreğim Ağrı'yor...