Yüküm Ağır Şiiri - Sadık Kocabaş

Yüküm Ağır

Ömrümün yükünü çektim bu yolda,
Kaderim sessizce güldü de kaldı,
Hasretin ateşi düştü gönülde,
Çilemi bağrıma saran sırdaşım.

Dağların başında dumanım tüter,
Yüreğim her gece yeniden biter,
Zalimin okunu kendim mi tutar,
Yaramı derinden bilen yoldaşım.

Yılların elinde soldu umutlar,
Gözümden yaş olup akar bulutlar,
Yıkıldı önümde kurdu ağıtlar,
Kaderi alnıma yazan kardaşım.

Dünyaya sırtımı döndüm usandım,
Ne dosta ne yâre derdim açandım,
Sessiz çığlıklarla ömrü yaşardım,
Acımı içimde duyan sırdaşım.

Feleğin çarkında ezildi başım,
Kurudu gözümden akan gözyaşım,
Yitirdim yıllarca tuttuğum taşım,
Yolumu karartan sensin yoldaşım.

Gönlümün ocağı küle döndü bak,
Bir yanım kor ateş bir yanım toprak,
Ne bahar bıraktın ne açan yaprak,
Ömrümü kedere süren kardaşım.

Kalemsiz Şair’im susmaz dilinden,
Hak şaşmaz kul kaçsa kendi elinden,
Zulmeden sonunda geçer imtihan,
Hak terazisinde hesap verecek.