Yüküm Ağır Şiiri - Meksen Kılınç

Yüküm ağır vebal taşırım,yürür kervanlar içime içime.
Yazarım ama okuyamam, türküler ağır gelir yüreğime.
Yüreğim tutulunca sevdaya Düşer kalemim her dizede.
Ay vurunca geceye çekerim ipini sevdamın,bin kez ölürüm...

Yüküm ağır kara sevdalar taşırım kurak mevsimlere
Sonra yağmur duasına çıkarım bahara can katsın diye
Islandıkça Sevda güneşinde yüreğim,kurutup asarım kendimi kirpiklerine.
Kuşanırim yuregini kendime bir pusat gibi yenilmez olurum....

Yokluğun varlığıma düşman olur döker beni denizlere
Sözlerim çığlık olur yıkılır düşerim dizlerimin üstüne
son çırpınıştır bu azgın dalgalar ateşten kamçıdır ruhuma,
çekerim ruhumubedenimden bir nefes gibi,ölürüm...

30/04/2013
MEKSEN KILINÇ