Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Siz onu tanımadınız
rüzgarlarla konuştuğunu
çiçeklerle açtığını
kış ortasında

görmediniz duymadınız

İçimden geldiği gibi yazdım yine seni,
Ne heceye sığındım,ne kafiyeye itibar ettim
Yazdım seni, olduğun gibi
Dedim ki, düzgündür ayağı eli
Beni görünce dolaşır da eli ayağına,
Zaten o deli,ben deli

Gözümde gönlümde tüm varlığımda
tek sen varmışsın sevgilim meğer
sensiz buralar içime hiç sinmiyor
bilsen güneş burada nasıl muhteşem
bir panoramayla gurubediyor
nereye gitsem farkettim ki ellerin

Ölü bir ışık sızıyor, tek tük bazı pencerelerin camlarından,
Yine Haziran, Temmuz şöyle bir uğrayıp geçmiş;
Eylül takılı kalmış, sokağın damlarına evlerin.

Sarmaşık olup sarmış hüznünü, kırık taşlı kaldırımlara,
Sarılmış kopmamacasına, fakir evlerinin kafesli cumbalarına...

Semazen dönüyor, vals yapan çift,
Dönüyor...
Dönüyor dünya.
Küçük nedime tutuyor gelinin eteğini,
O da gelin olacak; büyüdüğünde...
Dünya evine giriyor çiftler,

İhraç fazlası mallar

Şimdi sövsem sülalesine tam da yeridir

Hanidir böyle parlak bir fikir gelmedi ki aklıma
Ben kendimi kendim beni yer yer dururuz

İhraç fazlası mallar

Şimdi sövsem sülalesine tam da yeridir
Hanidir böyle parlak bir fikir gelmemişti aklıma
Ben kendimi kendim beni yer yer dururduk
Otuz iki boğummuş boğaz öyle derdi anam

İhtimaller




gül dökülmüş yollar var aramızda

Hem güzel hem yalnız
Sokakta bir başına

Bir telaş düşüyor güzelliğine
Burda biraz masal gibi ve kurt
Kayalıklar sarmışçasına zihnini

Bir ateş ki bu hasretlik can dayanmaz
Sobam tüter çıram yanmaz
Bağırsam bile hiç duyan olmaz

Az önce dinlediğim melodi
Esiverdi hüzzamdan