Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

İpek saçlarından son bir kez öptüm
Sesin damla damla düşüyordu suya
Güvertede uzanmıştın sonra daldın uykuya
Şarkılar ısmarlamıştım gördüğüm her koya
Uyandırmak istediysem de seni
Bir türlü uyandıramadım

Göstermelik barışlar yalvarıp yakarışlar
Beddualar karışlar
Çivisi çıkmış derlerdi ya dünyanın
Tutulacak yanı yok dindar görünen
Birçoklarının bile dini yok imanı yok
Onlara yıllar yılı öğretilen öğreti

Hani söz verilir, hani yemin edilir...
Hani ölümüne, ebediyen denilir.

Aah ah ah ne güzeldir her başlangıç
Suyun dibinde de, hayat var; boşa mı dalar dalgıç

Yanından geçip giderken,
Dönüpte bakmadığımız,
Yol üstündeki kara çalı,

Evde salonumda yatan,
Dedemden kalan emektar,

Yanından geçip giderken,
Dönüpte bakmadığımız,
Yol üstündeki kara çalı,
Evde salonumda yatan,
Dedemden kalan emektar,
Antika halı,

Aynı şehirde doğmuşuz seninle
Aynı okula gitmişiz
Benim abim, seninse sana tıpatıp
Benzeyen; ikiz kardeşin vardı,
Mavi gözlerim vardı hatırladın mı?

Sensiz de geçiyor geceler
Neşeyle mutlulukla günler
Birer birer

Sensiz de hayat yaşamaya değer
Sen yaşamak ne bilmiyorsun

Hayal bahçeleri



Alaca karanlıktan

Hayallerimin Kucağında Tahtın



Vardım varırım sandım

Duydum ki beni arıyormuşsun aranılmanın sevinci
özleminin burukluğuyla direkten dönen gol gibi
sevincim kursağımda şimdi

ve yetim bir sevdanın göz yaşları inci inci
kimi gözlerin gibi mavi