Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Bütün değerli mücevherlerimi de,
Katıp içine acılarımın;
Beton lahitlere gömdüm.

Saçlarım darmadağındı, ördüm...

Gülümse İstanbul gülümse biraz
Al gökkuşağına verdiğin renkleri geri
Giyin kuşan bu yaz
Arın eksoz dumanlarından
Çıkan zehirli gazdan
Mavin daha mavi

Uyku tutmadıydı dün gece
çıkıp sokağa saatlerce
yolları adımladım

yazık vefasız çıktın
ayrılık acısı yetmezmiş gibi

Bir yanım köylü bir yanım kentli
bir lisanım yerli biri kitap dili
bir yanım zengin bir yanım fakir
bir yanım inançlı bir yanım kafir
gönlümün birazı temiz bir kısmında kir
bir benim kültürlü biri de cahil

Bütün millet toplansın buraya
Çoluk çocuk bizim mahalle
Şimdi burdan bir kız geçecek
Yengeniz olur adı Lale

Görmedik duymadık demeyin

Gülü açarken görsem,seni uykunda sevsem
Aşk ne zaman oluşur ki yüreğine yüz sürsem
Atom çekirdeği ben olaymışım da,serpantinler,
Konfetiler, havai fişeklerle gelin giderdi dünya,
Bize vaadilmişti ya cennet,
Uzatır başımı bakardım orda yoksan,

Seni sordum güllere
O da bizdendir dediler.

Ve şarkı söylediler
Gül koymuşlar adımızı
Kim güldürdü bahtımızı

Gözümün İçine Girip Orda Taht
Kuruyor

Neden bu acı kahve bu latif lezzet-
Zehir oluyor damağımda

Gözlerin şiirdi saçların şehir



ah ben senin yüzünden yazamaz oldum şiir

Gülcemal

ağaçtır benim gülüm gülcemal
gülden ziyade

ağaç varsa bahçemde