Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Sen benim Eylülümsün; gülümsün,
Diyemem ki,
Bilirsin çabuk solar ya güller...
Ömrümsün desem anlarmısın,
Anlarsın...

Kınalı parmakların olurdu
Ayakların olsaydı ah
Korkunç bir ihmal mi bu
Yoksa alın yazın mı
Mevsimleri yaşayamadın mı
Başında hep kara kış mı vardı

Gelip geçenin oturduğu, çoğu kez,
Ahbaplık kurduğu, kanepeler...
Parklarda, bahçelerde, hastahanelerde
Hal hatır sorulduğu acı tatlı hatıralarla dolu,
İstasyonlarda,gün görmüş kanepeler...
Önce selam verilir ardından nerelisin diye

Kanlı Ay

Şiirin hikayesini görmek için tıklayın


Orda Ay ışığı altında

Yalnızsındır ıssızsındır bir bulut görürsün gökte
aklından neler geçmez ki

el ele yürüyen bir çift görürsün yolda
sancı ne ki hüsran ne ki

Kaçmadan kovmaya vakit yok dedi,
Devamlı peşimde, bir kara kedi...
Yetmezmiş gibi şimdi de,
Ocağıma Baykuş tünedi...

İnsan odur ki insanın zehrini alır,

Hep bir ağızdan koro halinde
şarkı söylediler gecenin sesizliğine.
daha uzaklardan gelen, köpek sesleriydiler
orman yakın değildi düşümde idi belki
bir gölge peşimde idi varlık üstü
bütün hayallerim şiirlerime yüklendiler

Bir türlü ölçüyü tuttramıyorum
Aile dediğin kalabalık olacak
Çoluk çocuk dede nene torun torba
Bir de İç güveyi enişte

Az yapsam olmuyor çok yapsam artıyor

Marifeti değil mi ki bu savaşlar,
Her devirde bir aptalın?
Geçin artık bu masalı,avutmuyor hiç kimseyi..
Uyutmaya çalışmayın!
Uyumuyor hiç kimse.
Savaş kara,güvercin ak...

Çiçekler ellerimde bekliyorum kapında
titriyorlar rüzgârda
huzuruna çıkacaklar diye

aklımız karışıyor seni her görüşümüzde
büyüleniyoruz güzelliğinden