Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

İstersen an istersen unut
Biz seninle bir şey yaşadık
Yollara Parklara Bahçelere
Yazılmıştır gölgemiz
Silemezsin

Görenler yemin edebilirdi
biz onu bir kaç sefer gördük
deniz kenarındaki o kanepede

bir kısmı da gördüm mü görmedim mi
ne söylesem yalan olur

Acırım yarım kalanlara
acırım şehir hikayelerine
acırım yolda kalanlara
şu uzayıp giden bitmeyen ömürde
olduğum yerde acır kalırım
kalmaz tadım tuzum

Sevdayı soyundum aşkı giyindim
girdim ateş pazarına

bu günden tüketmişim
bir şey kalmamış yarına
ne var ne yok satamam ki zararına

Bu şiir yazmak işi akıllı işi değil
hem deli işi de
düpedüz abdal işi
alır eline kalemi kişi
derki-ne zaman bir satır yazsam
ikincisi mutlak çalgılı olmalı

Huzur bulup amin diyeceğim bir mabet arıyorum

Her anış bir tesellinin daha bitişi
Örselenip avuçlarımda ölen narin bir çiçek gibisin
Bir sessizlik çadırı bu-oksijen çadırı benzeri
Sanki mevsim karakış her yer zemheri

Abayı yaktım sana
ömre ziyan değil mi- bu geliş gidişler
gün biter saat durmaz amansız işler
ne demişler-gidince unutma sakın
ayrılıklar uzantıda -ölümler yakın
sakın ha sakın- gidince

Gece yarısıydı Ankara'da yine sis vardı
el ayak çekilmişti uyumuştu bütün şehir
bir ben uyuyamamıştım takılmıştı zihnime
çok eskilerden eski bir şiir

amatör bir şairdi yazarı ayrılığa aşka dair

Karşı evin Verandasında
Bir kaç gündür genç bir misafir vardı
Su gibi bir kız
Sırtı bahçeye dönük

saçları hani derler ya bölük bölük

Düşüne düşüne ayılamazdım
Huzur sıfır

Şöyle körkütük sarhoş olunca
Felek bile bile bilerek
Sırtıma taktı ya bir kanca